Ξέρεις είναι κάποια βράδια που το Φεγγάρι σου μιλά γιατί θέλει και αυτό έναν φίλο να ακούσει τα παράπονα του. Βάλε μου κάτι να πιω, κάτι δυνατό, είπε στην Βασίλισσα και θα σου πω τι έχω δει και τι ποτέ δεν είδα. Πήρε και αυτή και του έβαλε ένα ποτήρι κόκκινο κρασί μα δεν έφτανε τόσο ψηλά να του το δώσει. Δεν ξεμακραίνετε εσείς αν δεν χρειάζεται να ικανοποιήσετε το εγώ σας της είπε. Ντράπηκε, δεν απάντησε, ήξερε πως είχε δίκιο το Φεγγάρι… Έσκυψε το κεφάλι του, εκείνο που συνήθως στέκεται τόσο περήφανο και έκανε να ξεκινήσει να μιλά. Καθάρισε τον λαιμό του από όσα τον βασάνιζαν και εκείνη έκατσε να ακούσει τι ήθελε να της πει. “Ξέρεις όταν πρωτοείδα την Νύχτα την ερωτεύτηκα. Κατάφερα να δω πίσω απ’ το σκοτάδι που προβάλει για να μην δει κανείς τις αδυναμίες της και λάτρεψα την αλήθεια της. Έχεις προσέξει πόσο όμορφη είναι η Νύχτα αν την αφήσεις να σε συνεπάρει στο ρυθμό της; Εγώ την άφησα και δεν το μετανιώνω. Και είχα την τύχη να με αφήσει και αυτή να φωτίσω τις γωνιές της, να της δώσω κάτι που δεν είχε μέχρι εκείνη την στιγμή, τρόπο να δει. Να δει όλα όσα στοργικά με τις μαύρες κουβέρτες της σκεπάζει για να μην τα παγώσει το κρύο με τα ψυχρά του χάδια. Απ’ την πρώτη στιγμή ενδώσαμε σε αυτή την έλξη. Ζούσαμε κάτι πρωτόγνωρο, κάτι αντίθετο απ’ τα συνηθισμένα. Μόλις το Φως κρυβόταν και Εκείνη ξεπρόβαλε πίσω απ’ τα βουνά και μέσα απ’ τις θάλασσες, εγώ έτρεχα να την συναντήσω και εκείνη ερχόταν και με σαγήνευε με τα τσαλίμια της. Κάναμε έρωτα και αφήναμε την ουσία του είναι μας να ενωθεί. Ο έρωτας μας γένναγε Αστέρια, τα παιδιά μας. Την βλέπεις πόσο καλή μητέρα είναι; Όλα κοντά της, κοντά μας, εδώ στην γη του ατελείωτου Ουρανού που φτιάξαμε το σπίτι μας. Μα η Φύση επειδή ενώθηκε το διαφορετικό και το παράλογο δεν έχει μάθει να το συγχωρεί, μας καταράστηκε και έτσι τα παιδιά μας δεν ζουν για πάντα. Το φως τους εξαντλείτε ώσπου σβήνει εντελώς. Δεν μπορώ να την ακούω να σπαράζει που χάνει τα παιδιά της.” Λυπάμαι του είπε, τι άλλο να έλεγε. “Μην λυπάσαι, εσύ δεν έφταιξες. … απλά πονάω να την βλέπω να υποφέρει και ήθελα και εγώ να τα συζητήσω με την φίλη μου. Πες μου τα δικά σου τώρα γλυκιά βασίλισσα.”Μα δεν είχε τι να πει. Σιωπή… σε αυτήν βύθισε την κουβέντα τους. ۩۞۩ Ησυχία. Μια ατέλειωτη ησυχία πλαισιώνει τούτη την νύχτα. Οι δρόμοι στέκονται εκεί και περιμένουν τους διαβάτες να βαδίσουν και να δώσουν στην πίσσα νόημα. Περιμένουν τα αυτοκίνητα να ζωγραφίσουν με τα λάστιχα τους διαδρομές, δίπλα στις ξεθωριασμένες άσπρες γραμμές τους. Προσμένουν τα αμάξια να περάσουν, για να γλεντήσουν λίγο με τις μελωδίες τους, για να διαβάσουν τις ψυχές τους μέσα απ’ τα τραγούδια που ακούνε οι οδηγοί τους, για να κλέψουν λίγη ζωή απ’ την ζωή τους. Τι νύχτα θεέ μου. Σαν τις παλιές. Μια ανάγκη δίχως όνομα, δίχως αιτία, με πρόσταξε απόψε να μείνω μέσα. Να θυμηθώ. Θυμήθηκα τότε που δεν ήξερα τι σημαίνουν οι λέξεις και τις χρησιμοποιούσα σε προτάσεις για να κατανοήσω το νόημα τους. Θυμήθηκα τότε που δεν γνώριζα τα συναισθήματα και τα αντιστοίχιζα με τους ανθρώπους για να συνειδητοποιήσω την ουσία τους. Θυμήθηκα πολλά γιατί λατρεύω να θυμάμαι. Να αναπολώ. Να σκέφτομαι τα περασμένα, τα όμορφα. Εσένα σου αρέσει να θυμάσαι ή σε βολεύει να ξεχνάς; Δακρύζω για όσα φύγανε χωρίς να τα ζήσω. Χαμογελώ για όσα έζησα και όσα θα έρθουν. Και αφήνω το δάκρυ και τα χαμόγελα να εναλλάσσονται γιατί είμαι άνθρωπος και έχω ανάγκη και τα δυο. Κάποτε ένα αστέρι μου ψιθύρισε πως τα όνειρα παίρνουν ένα κομμάτι απ’ την ψυχή και το δίνουν στο μέλλον να το φυλάξει. Μου είπε πως η φωτιά των ονείρων δεν σβήνει ποτέ. Πες μου πως τα κατάφερες και πάγωσες τούτη την φωτιά;! Εγώ που για χάρη σου γύρισα την πλάτη μου σε κάθε παραμύθι. Εξόρισα τους δράκους και όλες τις μάγισσες που βρήκα και έβαλα τις νεράιδες να σου στρώνουν μονοπάτια από υάκινθους. Πρόσταξα τις κολοκύθες να γίνουν άμαξες και σε όλους τους γάτους φόρεσα παπούτσια για να σε υπηρετούν. Έβλεπα τα αστέρια να θυσιάζονται για το καλό της Νύχτας και εγώ έπνιγα τα δάκρυα και έκανα ευχές. Έταζα στον χρόνο μυστικά για να μην σε πάρει ποτέ απ’ το πλευρό μου. Μα ξέρεις, το τέλος το κλείνει το μυαλό σε μια σταγόνα που την αφήνει να κυλήσει απ’ τα μάτια πριν τα χείλη προλάβουν να προφέρουν τα γράμματα της λέξης αυτής. Κύλησε… Κάθε τέλος μια νέα αρχή έτσι Φεγγάρι μου; Ελπίδες πλέκει ο άνεμος και μου τις ρίχνει, για να ανεβάσω τους καημούς μου στον ουρανό και να χαθούν στα ατελείωτα σοκάκια του. Αγάντα ψυχή μου, ταξιδεύει η ευτυχία μας στα πελάγη της ζωής και αν δεν πνιγεί θα έρθει να μας χαρίσει θησαυρούς από πειρατές ξακουστούς και χώρες προικισμένες. Αγάντα και όλα θα γίνουν… ۩۞۩ Μια Κουκουβάγια πέρασε και το Φεγγάρι την κοίταξε σαστισμένο. Η Βασίλισσα φοβήθηκε για το τι θα ακούσει και έσφιξε τα χείλη της, σαν να προετοίμαζε σιγά σιγά τον εαυτό της. Την ρώτησαν για που τρέχει. Εκείνη έκατσε στα κάγκελα του μπαλκονιού και τους είπε για τυφώνες που ξερίζωσαν όνειρα από κάποιες καρδιές, για νεροποντές και πλημμύρες που έπνιξαν έρωτες που λογαριάζονταν για δυνατοί, για σεισμούς που κατεδάφισαν ολόκληρα οικοδομήματα χτισμένα από χαμόγελα, ελπίδες και σκέψεις όμορφες και για αρρώστιες που δηλητηρίασαν την ανθρωπιά και την άφησαν να αργοπεθαίνει… Τους είπε και για ανθρώπους που φοβούνται πως οι μέρες τελειώνουν. “Πόσο πόνο να ρουφήξει η γη. Πόση δυστυχία να τραβήξει μακριά ο άνεμος. Πόση μιζέρια να ξεπλύνει το νερό και πόση θλίψη να κάνει στάχτη η φωτιά”, αναρωτήθηκε το Φεγγάρι και δάκρυσε. “Και εντάξει τι έγινε που οι μέρες τελειώνουν, εδώ ανθρώπινες ψυχές χάνουν την δύναμη τους” είπε η Βασίλισσα στο Φεγγάρι όταν άκουσαν για την δυστυχία του κόσμου και έπειτα άφησε την Νύχτα να σκεπάσει τους ανθρώπους κάτω απ’ τα σκούρα της σκεπάσματα, να μην παγώσουν τα όνειρα τους απ’ το δήθεν, το απρόσωπο της εποχής.. Εγώ το μόνο που θα πω είναι πως η ζωή δεν θέλει να μπορείς να την συγκρίνεις, η ζωή θέλει να ξέρεις να την ζεις. Και αν νιώθεις πως η ζωή σου δεν αποτελεί έμπνευση για εσένα, τότε ήρθε η ώρα να ζήσεις αλλιώς. Γιατί όσα χρώματα και αν αλλάξουν τα φεγγάρια και όσα αστέρια και αν θυσιαστούν η ζωή σου ορίζεται μονάχα από εσένα. άγγελος ________ Orasi mailing list για την διαγραφή σας από αυτή την λίστα στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] και στο θέμα γράψτε unsubscribe Για να στείλετε ένα μήνυμα και να το διαβάσουν όλοι οι συνδρομητές της λίστας στείλτε email στην διεύθυνση [email protected] διαβάστε τι συζητά αυτή η λίστα http://hostvis.net/mailman/listinfo/orasi_hostvis.net Για το αρχείο της λίστας http://www.mail-archive.com/[email protected] παλαιότερο αρχίο (έως 25/06/2011) http://www.freelists.org/archives/orasi __________ NVDA δωρεάν αναγνώστης οθώνης ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού http://www.nvda-project.org/ __________ Για καλή Ελληνική και ξένη μουσική, Θεατρικά έργα από το ελληνικό και παγκόσμιο ρεπερτόριο επισκεφθείτε το http://www.isobitis.com Φιλοξενείται δωρεάν από τον server της orasi mailing list http://www.hostvis.net ______________
